25 ตุลา ครบรอบวาตภัยแหลมตะลุมพุก ไม่ได้เป็นเหตุการณ์ที่ชวนให้ระลึกถึงเท่าไหร่ ถ้ามันไม่ได้เป็นความสูญเสียที่เหมือนกากบาทในใจ . มันเป็นวันที่ไม่เคยเลือนหายไปจากใจก๋งเลย แม้ว่าเรื่องราวจะผ่านไปหลาย 10 ปี กับอายุของเจ้าตัวที่ร่วม 80 ปี . วันนั้นในอดีตก๋งในวัยสิบกว่ากับครอบครัวคนจีนอพยพ มีธุรกิจขนาดเล็กที่สร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรง โดยมีอาเหล่ากงเป็นเสาหลักเพียงคนเดียว . พายุในชั่วข้ามคืน... พัดเอาทุกอย่างไป... รวมทั้งชีวิตของอาเหลากงด้วย . มันคือความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ในชีวิตของผู้ชายนักสู้คนหนึ่ง . ก๋งเริ่มต้นนับ 1 ด้วยตัวเองอีกครั้ง กับงานหนักก็เอา เบาก็สู้ งานรับจ้างนานาชนิดผ่านมือมานับไม่ถ้วน ซากรถจักรยานยนต์เก่าๆในบ้าน ที่เคยถูกใช้เป็นรถเครื่องรับจ้าง รวมถึงรถยนต์เก่าๆใช้งานไม่ได้คันนึง คือเครื่องหมายของการสู้ชีวิต ที่ก๋งกับอาม่าร่วมกันสร้าง . ในวันที่รุ่นหลานอย่างเราเกิดมา ทุกอย่างเหมือนเป็นเพียงแค่ตำนานเล่าขาน ที่ซ่อนเสียงความภาคภูมิใจในความพยายาม แต่ก็เจือเสียงของความเศร้า ที่ทั้งรุ่นลูกและรุ่นหลานก็สัมผัสได้ . เรื่องเล่าในอดีตมักจะจบลงแบบขาดตอน เมื่อพูดถึงวาตภัยเเห่งควา...